Alone in the Dark V: Near Death Investigation - Forum dla graczy

JubyXziom

Producent: Eden Studios
Wydawca: Atari
Dystrybutor: CD Projekt

Horrory to gatunek gier, po ktĂłre siĂŞgam bardzo czĂŞsto i za kaÂżdym razem obawiam siĂŞ czy pokÂładane w projekcie nadzieje okaÂżÂą siĂŞ prawdziwe, czy moÂże bĂŞdĂŞ najzwyczajniej zawiedziony. W tym wÂłaÂśnie gatunku najczĂŞÂściej trafiajÂą siĂŞ klocki, ktĂłre zamiast straszyĂŚ wywoÂłujÂą Âśmiech, a ich grywalnoÂśĂŚ pozostawia wiele do Âżyczenia. Niestety klimat jest najwaÂżniejszy, a straszenie w grach jest trudnym przedsiĂŞwziĂŞciem. Sztuka ta udaje siĂŞ tylko nielicznym, prawdziwe pereÂłki zliczĂŞ natomiast na palcach jednej rĂŞki. WÂśrĂłd moich osobistych faworytĂłw wymieniĂŚ mogĂŞ seriĂŞ Silent Hill, Resident Evil, Forbidden Siren, Project Zero oraz Alone In The Dark. Wszystkie one odegraÂły znaczÂącÂą rolĂŞ w Âświecie wirtualnych horrorĂłw, a ostatnia z wymienionych serii jest protoplastÂą obecnych produkcji. To wÂłaÂśnie w wydanym w 1992 roku Alone In The Dark zastosowano po raz pierwszy widok z trzeciej osoby, zmieniajÂącÂą siĂŞ dynamicznie kamerĂŞ oraz w peÂłni trĂłjwymiarowy Âświat. Seria, choĂŚ ma na karku 16 lat, trzyma siĂŞ bardzo dobrze. Niestety wydana niedawno piÂąta edycja przygĂłd Edwarda Carnby jest nie caÂłkiem udanÂą produkcjÂą.

Podobnie jak w edycjach poprzednich, gÂłĂłwnym bohaterem Alone In The Dark jest wspomniany Edward Carnby. Facet budzi siĂŞ w samym Âśrodku Nowego Jorku i niestety z powodu amnezji nie pamiĂŞta praktycznie nic. Nawet jego wÂłasne imiĂŞ wydaje siĂŞ caÂłkowicie pustym i obcym dÂźwiĂŞkiem. Rozespany, nerwowo mruga oczami, poprawiajÂąc tym samym ostroÂśĂŚ wzroku. Po chwili do jego uszu zaczynajÂą dolatywaĂŚ odgÂłosy pobliskiego dialogu, z ktĂłrego wynika, Âże miaÂł miejsce jakiÂś eksperyment. Naprzeciwko naszego wyra znajduje siĂŞ jeszcze jedno, a na nim ledwie Âżywy czÂłowiek, zwany Paddington. Kilka sekund pĂłÂźniej jeden z oprychĂłw chwyta naszego bohatera i zaczyna go wlec w stronĂŞ wyjÂścia. Nie wszystko idzie jednak wedÂług planu i szybko okazuje siĂŞ, Âże wspomniany eksperyment to tak naprawdĂŞ staroÂżytny rytuaÂł, ktĂłrego odprawienie uwolniÂło spoczywajÂące od wielu tysiÂącleci zÂło.

anifestacjÂą piekielnego pomiotu sÂą pĂŞkajÂące Âściany, podÂłogi i sufity oraz znikajÂący w szczelinach ludzie. Nowoczesny wieÂżowiec w centrum Manhattanu szybko zmienia swĂłj wystrĂłj i z wspaniaÂłego niegdyÂś miejsca staje siĂŞ ruderÂą. Dziury w strukturach kondygnacji spowodowaÂły tak wielkie uszkodzenia, Âże budynek po prostu zaczyna siĂŞ rozpadaĂŚ. Edward, nie zwaÂżajÂąc na niebezpieczeĂąstwo, brnie do przodu, a interfejs gry w tym czasie stara siĂŞ nauczyĂŚ nas wszystkich podstawowych czynnoÂści, ktĂłre potrzebne bĂŞdÂą do ukoĂączenia rozgrywki. WstĂŞp do Alone In The Dark jest bez wÂątpienia jednym z najlepiej zrealizowanych wprowadzeĂą do gier komputerowych jakie dane mi byÂło zobaczyĂŚ. Przechadzka po gzymsie walÂącego siĂŞ wieÂżowca, z widokiem na rozpoÂścierajÂący siĂŞ poniÂżej Central Park, to niezapomniane wraÂżenie. Nawet drobne problemy ze sterowaniem nie sÂą w stanie przyĂŚmiĂŚ tych pierwszych kilkunastu minut zabawy. Poezja… po prostu poezja.

Niestety, kiedy opadnÂą emocje zwiÂązane z pierwszym wraÂżeniem, ich miejsce zajmuje frustracja i przeklinanie. Obie reakcje sÂą odpowiedziÂą na bardzo niedopracowane sterowanie oraz wszechobecne bÂłĂŞdy techniczne. Alone In The Dark powinien byĂŚ w produkcji przynajmniej kilka dodatkowych miesiĂŞcy, moÂże wĂłwczas na rynku pojawiÂłby siĂŞ projekt pozbawiony obecnych niedociÂągniĂŞĂŚ i nieco mniej wkurzajÂący. Co ciekawe, gra pomimo wielu baboli potrafi wciÂągnÂąĂŚ i, z drobnymi wyjÂątkami, graÂło mi siĂŞ caÂłkiem nieÂźle.

Galeria:

ncin323 · Wysłany: 2009-02-12, 17:43 **Ulubiona Firma Sptrzętu Komp.?:** Logitech

oglÂądaÂłem film i w grĂŞ tez trzeba zagraĂŚ :)